Delen op Facebook
Delen op Twitter
Vertel een vriend

Bij een mens blijven als hij letterlijk doodziek is, hem niet alleen laten, hoort bij de belangrijkste taken die een mens in het leven op zich kan nemen. Of die kan worden opgelegd; het verschil tussen die twee is niet altijd precies aan te geven. Het heeft een heel eigen schoonheid, en is in die zin een gave. Het is voor de naasten of vrienden van de mens in kwestie ook een opgave, soms een heel zware. Er zijn daarom mensen die willen helpen die de last te dragen, zodat hij even kan worden neergelegd. Dit geeft de mogelijkheid tot een paar uur winkelen met een vriendin, iets gaan drinken met een vriend van vroeger, door de stad of het bos slenteren. En vooral aan niets denken. Of alleen aan domme dingen - een mens kan daar echt van op adem komen.

De VPTZ is een landelijke organisatie en is ook actief in de gemeente Renkum, Wageningen en Ede. De vrijwilligers van de Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) zijn er om ruimte voor die adem te geven. Ze blijven een paar uur, een middag, een ochtend. Soms een nacht. Soms is één keer al voldoende.

De eerste keer is altijd vreemd. Een onbekende voordeur, een onbekende die opendoet. “U bent ….?” Ik stel me voor, en zeg erbij dat ik vrijwilliger van de VPTZ ben en mag binnen komen. En kennis maken met de zieke. Daar horen verhalen bij. Vaak groeit in korte tijd een zekere vertrouwelijkheid. Er is koffie en thee; iets te lezen wordt ook vaak aangeboden. Daarna zijn de zieke en ik alleen. Even praten, of juist helemaal niet: ziekte kan ook sprakeloos maken. Soms ligt de zieke in bed en slaapt en blijf ik in een kamer daarnaast wat zitten lezen. Deur open, opletten en af en toe even opstaan om te kijken. Of te vragen of alles goed gaat. Zo blijft het tot het eind van de afgesproken periode. De tijd die het werk in beslag neemt wisselt. Een week, een maand, zelden langer; het gaat immers om mensen die stervende zijn. Het komt daarom ook voor dat iemand sterft voor de vrijwilligers erbij kunnen zijn. De mensen om wie het gaat zijn meestal op leeftijd, maar het komt ook voor dat we moeten helpen bij iemand die nog vrij jong is – sterven is niet voorbehouden aan ouderen. Maar hoe verschillend de situaties ook zijn waarin we worden ingezet, er is één constante: het is altijd werk dat een diepe zin heeft.

Wij zijn op zoek naar vrijwilligers die zich willen inzetten voor minimaal 1 dagdeel per week of 2 weken. De plaats waar je wil werken gaat in overleg met de coördinator.
Wij bieden: Scholing op maat, themabijeenkomsten met collega vrijwilligers en een zinvolle invulling van je vrijwilligerswerk.


Denkt u dat werk ligt mij, ik wil zinvol bezig zijn voor de ander? Laat hieronder uw reactie achter!